ตอนที่ 156 หลงทางในป่าทึบ

ตอนที่ 156 หลงทางในป่าทึบ

อีกด้านหนึ่ง

ซูซื่อฝานเดินตามหลังฉีหลินไม่ห่าง ไปค้นหางูเหลือมบริเวณแหล่งน้ำ บนต้นไม้ และในโพรงหิน

เมื่อเห็นท้องฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ ฉีหลินก็เก็บกิ่งไม้แห้งขึ้นมาสองท่อน แล้วปลดปล่อยพลังพิเศษธาตุอัคคีออกมาโดยตรง

เขาจุดกิ่งไม้แห้งทั้งสองท่อนให้กลายเป็นคบเพลิง จากนั้นโยนคบเพลิงหนึ่งอันให้ซูซื่อฝาน

“รับไป!” ฉีหลินเคยชินกับการลงมือเพียงลำพัง จู่ ๆ ต้องพามือใหม่ไปด้วย ในใจจึงไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง

ทว่าในป่าทึบดึกดำบรรพ์อันน่าสะพรึงกลัวแห่งนี้ การเดินลำพังย่อมทำให้รู้สึกเปล่าเปลี่ยวและฟุ้งซ่านได้ง่าย

มีซูซื่อฝานคอยอยู่ข้าง ๆ และสร้างความรำคาญให้เขา เขากลับไม่มีเรี่ยวแรงไปคิดถึงท่านพ่อท่านแม่ที่จากไปแล้ว

“เหตุใดเจ้าจึงพ่นไฟได้เล่า?” ซูซื่อฝานตกใจเมื่อเห็นเปลวเพลิงพวยพุ่งออกจากกลางฝ่ามือของฉีหลิน