ตอนที่ 106 พูดกันอย่างเปิดเผย

ตอนที่ 106 พูดกันอย่างเปิดเผย

ซูฮั่วเก็บสมุนไพรจากร้านขายยาเข้าไปในร้านตีเหล็ก

เตาหลอม ทั่งเหล็ก ค้อนใหญ่ คีมเหล็ก สูบลม และเครื่องมืออื่น ๆ ของร้านตีเหล็ก ล้วนมีประโยชน์อย่างยิ่ง

ยามนี้ช่างตีเหล็กผู้ควบตำแหน่งเถ้าแก่ร้านตีเหล็กกำลังถอนหายใจพลางเก็บห่อผ้า คิดจะทิ้งร้านแล้วจากไป

เขาไร้ครอบครัว อาศัยอยู่เพียงลำพังในร้านตีเหล็ก เงินที่หาได้ในแต่ละวันล้วนเป็นเงินที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและเลือด

ซูฮั่วเดินเข้าไปในร้าน เห็นช่างตีเหล็กกำลังยุ่งอยู่กับการเก็บข้าวของจนไม่มีเวลาสนใจนาง จึงถามว่า “ท่านอาจารย์ช่างตีเหล็ก ท่านกำลังจะอพยพจากไปหรือ?”

เมื่อได้ยินเสียง ช่างตีเหล็กก็ไม่ได้หันกลับมา เพียงตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “เจ้าอยากได้สิ่งใดก็หยิบไปตามสบายเถิด อย่างไรเสียข้าก็เอาไปไม่ได้อยู่แล้ว”

ซูฮั่วฟังแล้วหัวเราะ “เช่นนั้นหากข้าเอาทุกสิ่งในร้านของเจ้าไปจนหมด เจ้ายังจะบอกว่าตามสบายหรือไม่?”