ตอนที่ 72 กล้วยไม้พันปี อาวุธร้ายกาจต้องไม่สูญเปล่า

ตอนที่ 72 กล้วยไม้พันปี อาวุธร้ายกาจต้องไม่สูญเปล่า

ฉีหลินตื่นขึ้นในยามสนธยา หลังจากกองกำลังของฉินซู่ตั้งค่ายเสร็จเรียบร้อย

เมื่อเขาหันมองไปรอบด้านแล้วไม่พบเงาร่างของท่านแม่ เด็กหนุ่มผู้หนึ่งก็ร้องไห้โฮอย่างสิ้นหวายต่อหน้าผู้คนกว่าสองร้อยคน

เขาคว้าม้าตัวหนึ่งมาได้ก็เตรียมควบย้อนกลับไปยังเขตกล้วยไม้พันปี เพื่อตามหานางหลาน

“อย่าขวางเขา ปล่อยเขาไป”

นางหรงเห็นฉินซู่คิดจะขัดขวางฉีหลิน จึงรีบเอ่ยห้ามทันที

กล้วยไม้พันปีกินพื้นที่ยาวถึงแปดสิบลี้ อีกทั้งเวลานี้ฟ้ามืดแล้ว นางหลานมุ่งมั่นจะตาย ฉีหลินย่อมไม่มีทางตามหานางพบ

เมื่อคนในครอบครัวจากไป ขอเพียงได้ระบายความเจ็บปวดออกมาก็จะดีขึ้นเอง

เมื่อมีนางหรงคอยห้ามปราม ฉีหลินจึงจากไปโดยไร้อุปสรรค ควบม้าหายลับไป