ตอนที่ 57 ก่อกรรมเอง ย่อมไม่อาจรอด

ตอนที่ 57 ก่อกรรมเอง ย่อมไม่อาจรอด

ซูฮั่วควบม้าแยกจากราษฎรที่อพยพหนีภัย กลับไปยังค่ายใหม่ที่กองของนางตั้งอยู่

ยามนั้นในค่ายใหม่จุดกองไฟสองกอง ส่องสว่างไปทั่วบริเวณครึ่งลี้

ซูฮั่วยังไม่ทันถึง ก็เห็นในพริบตาว่า ฉินซู่พาคนตระกูลเฟิงทั้งหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดคนกลับมาค่ายใหม่ครบทุกคน ไม่ขาดแม้แต่คนเดียว

ยามนั้นคนทั้งหนึ่งร้อยสี่สิบเจ็ดคน ทั้งตัวมอมแมมยุ่งเหยิง ตามร่างกายมีแผลถูกกัดหลายแห่งจนบวมเป่ง กำลังนั่งอยู่หน้ากองไฟ ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับผีร้องหมาหอน

ส่วนพวกแม่ลูก ฉินซู่ ฉีหลิน นางหรงและคนอื่น ๆ สีหน้าอิดโรย กำลังนั่งเงียบไม่พูดจาข้างกองไฟอีกกองหนึ่งพร้อมนักโทษเนรเทศฝ่ายตนสองร้อยคน

“พี่ห้ากลับมาแล้ว!” ซูอวี้เป็นคนแรกที่เห็นซูฮั่ว ตะโกนอย่างดีใจ