ตอนที่ 16 เด็กสาวช่างรู้จักเอาใจคน

ตอนที่ 16 เด็กสาวช่างรู้จักเอาใจคน

เพราะแส้ในมือของหงชิ่ง ท่านย่าซูจึงไม่กล้าออกโรงขัดขวาง

ซูเหยียนซานก็ไม่กล้าไม่เขียนหนังสือหย่า กลัวว่าแม่แก่ของตนจะถูกตีจนตาย

หงชิ่งใช้แส้บอกทุกคนว่า ชีวิตนักโทษเนรเทศไร้ค่ากว่าหญ้า!

ในที่สุด เสิ่นเจียวเจียวก็แยกขาดจากซูเหยียนซานได้อย่างราบรื่นยิ่ง

หนังสือหย่าถูกซูฮั่วรับไป แล้วยื่นให้ซูซื่อฝาน

แม้ซูฮั่วจะสืบทอดความทรงจำทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิม แต่เจ้าของร่างเดิมอายุเพียงสิบสองปี อีกทั้งเป็นคนไม่ชอบฝึกเขียนหนังสือ จึงรู้จักตัวอักษรไม่มาก

นางยื่นหนังสือหย่าให้ซูซื่อฝานผู้สอบได้เป็นบัณฑิตถงเซิง ซูซื่อฝานพบว่าไม่มีกับดักถ้อยคำ จึงยื่นหนังสือหย่ากลับให้นางเก็บไว้