บทที่ 521: ความเจ้าเล่ห์ของเหยียนปู้กุ้ย

บทที่ 521: ความเจ้าเล่ห์ของเหยียนปู้กุ้ย

"ตาเฒ่าเหยียน ฉันมีข่าวดีจะบอก!"

บ่ายวันนั้น ทันทีที่เหยียนปู้กุ้ยเลิกงานกลับมาถึงเรือนสี่ประสาน ป้าสามก็รีบปรี่เข้ามาหาด้วยสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องคล้ายอยากจะอวดเต็มแก่

เหยียนปู้กุ้ยเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานที่โรงเรียนมาทั้งวันจนอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก พอเห็นท่าทางของภรรยาจึงชักสีหน้าใส่พลางเอ่ยขึ้น "อย่าบอกนะว่าเธอท้องขึ้นมาอีกแล้ว?"

"ถุย! เจ้าตาเฒ่าลามก กลางค่ำกลางคืนแรงจะขยับยังไม่มีเลย แล้วฉันจะไปตั้งท้องให้แกได้ยังไงกัน!"

ป้าสามตีเผียะเข้าที่ตัวเหยียนปู้กุ้ยเบาๆ พลางทำหน้าบึ้งตึงด้วยความขุ่นเคือง เมื่อกาลเวลาล่วงเลยไป เรี่ยวแรงของเหยียนปู้กุ้ยก็ถดถอยลงเรื่อยๆ จนชีวิตคู่ยามค่ำคืนไม่ราบรื่นกลมกลืนเหมือนเก่าก่อน

"แล้วมันเรื่องดีอะไรกันล่ะ?" เหยียนปู้กุ้ยเริ่มใจแป้ว รีบตัดบทเพราะไม่กล้าสาวความต่อเรื่องบนเตียง

เมื่อวกกลับเข้าประเด็นหลัก ป้าสามก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาแล้วรีบพูดว่า "ต่อไปนี้ฉันจะมีเงินเดือนกับเขาแล้วนะ ฮิๆ เดือนละตั้งสิบกว่าหยวนเชียวนะแก"

"อะไรนะ? อย่างเธอนี่นะจะได้เดือนละสิบกว่าหยวน?"

เหยียนปู้กุ้ยผู้ได้รับฉายาว่าลูกคิดรางแก้ว ขนาดเมล็ดข้าวที่คนในบ้านกินแต่ละวันยังต้องคำนวณละเอียดยิบ พอได้ยินว่าภรรยาจะหาเงินเข้ากระเป๋าได้เพิ่มเดือนละสิบกว่าหยวน หัวใจก็แทบจะเต้นผิดจังหวะ เขาสปริงตัวลุกขึ้นยืนพรวดพราด จ้องเขม็งไปที่ป้าสามตาแทบไม่กะพริบ