เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 81 เรื่องนี้ผมจัดการเอง
“ถอย!”
กลุ่มคนจากโรงงานวัสดุก่อสร้างเป่ยเหอในที่สุดก็ตัดสินใจถอยทัพ หลังจากถูกหลินเสี่ยวหม่านอัดร่วงลงไปกองกับพื้นเป็นรอบที่สาม
อันที่จริง พวกเขาอยากจะรีบถอยกลับไปตั้งแต่นาทีแรกแล้ว เพียงแต่หากถอยกลับไปทื่อๆ แบบนั้น บรรดาผู้นำโรงงานคงได้ตำหนิว่าพวกเขายังพยายามไม่มากพอ
ทว่าตอนนี้ทุกอย่างลงตัวแล้ว พวกเขาได้ลงมือสู้ แถมพยายามถึงสามครั้งสามคราก็ยังเอาชนะไม่ได้ ดังนั้นคงไม่มีใครโทษพวกเขาได้อีก
ก่อนจะจากไป ชายวัยกลางคนที่นำทีมโรงงานวัสดุก่อสร้างต้องข่มความเจ็บปวด เอ่ยปากสอบถามข้อมูลของหลินเสี่ยวหม่าน เมื่อทราบว่าหลินเสี่ยวหม่านเป็นเพียงคนงานธรรมดาคนหนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะสบถพรวดออกมาในใจ
‘แกก็แค่คนงานคนหนึ่ง จะทุ่มเทถวายชีวิตขนาดนี้ไปทำไมกัน? ไม่กลัวว่าพวกนั้นจะยิงจริงๆ หรือไง?’
รอจนกระทั่งกลุ่มคนเหล่านั้นลับสายตาไปโดยสมบูรณ์ ลี่หวายเต๋อถึงค่อยก้าวเท้าเข้ามากุมมือหลินเสี่ยวหม่านไว้แน่น
“สหายเสี่ยวหม่าน วันนี้ฉันต้องขอบใจเธอจริงๆ โรงงานเหล็กรีดของเราทุกคนต้องขอบคุณเธอ!”
ยามนี้ลี่หวายเต๋อรู้สึกตื้นตันใจจากอกจริง เขาแสดงความขอบคุณต่อหลินเสี่ยวหม่านอย่างสุดซึ้ง