เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนพิเศษยุคปัจจุบัน 2
ที่ตำบลไฉ่หยวินมีโฮมสเตย์เปิดใหม่แห่งหนึ่ง ชื่อว่า “โรงเตี๊ยมแปดทิศ”
ตัวร้านไม่ได้ใหญ่โตอะไร เป็นอาคารสามชั้น ชั้นหนึ่งเปิดให้นั่งกินอาหาร ชั้นสองมีห้องพักทั้งหมดแปดห้อง ส่วนชั้นสามเป็นพื้นที่พักอาศัยของเจ้าของ ไม่อนุญาตให้คนนอกขึ้นไป
เปิดโฮมสเตย์ในที่ห่างไกลขนาดนี้ แถมมีห้องพักแค่แปดห้อง จะไปหาเงินหากำไรจากไหนได้
คนในตำบลเวลาเดินผ่านหน้าประตูรั้วทีไร ในใจก็อดสงสัยไม่ได้ แต่ก็ได้แต่นึกอยู่ในใจ ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากถามออกมาจริง ๆ
เพราะเจ้าของโฮมสเตย์คนนี้ไม่ใช่คนที่จะไปล้อเล่นด้วยได้
ถึงตำบลไฉ่หยวินจะอยู่ห่างไกล แต่ก็นับว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง คนที่อยากมาค้าขายที่นี่จึงมีไม่น้อย
ทว่าคนต่างถิ่นที่มาเปิดร้าน หากไม่มีเส้นสายหรือลู่ทาง ก็มักจะโดนพวกนักเลงเจ้าถิ่นแวะเวียนมา “ดูแล” เป็นพิเศษ
วันที่โรงเตี๊ยมสร้างเสร็จ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งยกพวกมา “ดูแล” ถึงที่
ผลของการ “ดูแล” ในวันนั้น ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน ชาวตำบลไฉ่หยวินก็ยังเอามาคุยกันอย่างออกรสออกชาติไม่รู้เบื่อ