กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กลับเฟิงโจว ปั้นยอดคน
ลู่เจี้ยนเวยกับเผยจือออกจากบึงเจ็ดก้าวได้อย่างราบรื่น แล้วกลับมายังหมู่บ้านไป๋อวิ๋น
ระหว่างทางกลับ นางแอบย้ายบัวปฐพีในถุงเข้าไปเก็บไว้ในกระเป๋าระบบเงียบ ๆ เหลือไว้ในกล่องเพียงยี่สิบกลีบ เพื่อแสดงให้คนในหมู่บ้านเห็นว่านางเก็บมาได้ดอกเดียว
“เถ้าแก่ลู่ ยินดีด้วยนะ” เหมยจิ่วอี๋โบกพัดขนนกพลางเอ่ยถาม “ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านจะกลับเฟิงโจวเมื่อไหร่หรือ”
ลู่เจี้ยนเวยตอบ “พรุ่งนี้”
“พรุ่งนี้ก็จะไปแล้วรึ ตอนไหนล่ะ” สวีซานจั้วกอดน้ำเต้าเหล้าเดินออกมา “อย่าทิ้งผู้เฒ่าอย่างข้าไว้สิ ตกลงกันแล้วนี่ว่าจะตามเจ้าไปลิ้มลองสุราเลิศรสที่โรงเตี๊ยมน่ะ”
“พรุ่งนี้ต้นยามเฉิน หากช้าจะไม่รอเจ้าค่ะ” ลู่เจี้ยนเวยยืนอยู่นอกลานบ้าน สายตาสบเข้ากับผู้เฒ่าอี้พอดี จึงพยักหน้าทักทาย “หลายวันมานี้ ขอบคุณที่ช่วยดูแลเจ้าค่ะ”
ผู้เฒ่าอี้เอ่ย “ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก วันหน้าคงต้องรบกวนเถ้าแก่ลู่ช่วยดูแลคนหนุ่มสาวในหมู่บ้านด้วยแล้วกัน”
“แน่นอนอยู่แล้วเจ้าค่ะ”
ตอนที่ลู่เจี้ยนเวยเข้าไปในบึงเจ็ดก้าว ผู้เฒ่าอี้ก็ให้อี้ไป่เก่อคัดเลือกผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเยาว์ในหมู่บ้านมาแปดคน เป็นระดับห้าห้าคน ระดับหกสามคน โดยให้อี้ไป่เก่อนำคนทั้งแปดมุ่งหน้าไปยังโรงเตี๊ยมแปดทิศที่มณฑลเฟิงโจวด้วยกัน