กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ข้อมูลบึงเจ็ดก้าว เหนือฟ้ายังมีฟ้า
อี้ต้าจู้วิ่งผลุนผลันเข้ามาในลานบ้าน ตั้งท่าจะพุ่งเข้าไปหาของในห้องตัวเอง แต่กลับถูกอี้ไป่เก่อคว้าตัวไว้เสียก่อน
“เจ้าจะไปหยิบอะไรน่ะ”
“ไม่ได้หยิบอะไรสำคัญสักหน่อย แค่กิ่งไม้ไม่กี่กิ่งเอง ท่านพ่ออย่ามาขวางข้าเลยน่า กิ่งไม้พวกนี้คนอื่นเขาก็มีกันทั้งนั้น ข้าอยู่ใกล้ที่สุดแท้ ๆ ถ้าท่านพ่อยังขวางอยู่อีก ข้าก็เสียเปรียบเขาหมดพอดี!”
อี้ไป่เก่อเอ็ด “ดูทำตัวเข้า ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย แค่ของกินไม่กี่ชิ้นเนี่ยนะ!”
“แล้วทีท่านพ่อยังแอบหยิบลูกกวาดไปตั้งหลายเม็ดล่ะ ยังจะมาอ้างว่าเป็นหู่จื่อขโมยไปอีก คิดว่าพวกข้าไม่รู้ทันหรือไง!”
อี้ไป่เก่อหน้าแก่ ๆ ขึ้นสีแดงระเรื่อ มือเลยเผลอคลายออก อี้ต้าจู้จึงรีบผลุบหายเข้าไปในห้อง แล้วหอบเอากิ่งไม้จากต้นไม้คนละชนิดออกมาหลายกิ่ง
เพื่อนเล่นบ้านข้าง ๆ ก็หอบกิ่งไม้มาเหมือนกัน วิ่งตามหลังเขามาติด ๆ แค่ไม่กี่ก้าว
เกือบไปแล้ว!
“พี่ลู่ ของพวกนี้แลกได้เท่าไรหรือขอรับ”