เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ธาตุแท้ ทวงความยุติธรรม
ชาวยุทธภพที่เดินทางมายังสำนักเซียวเหยามีมากกว่าสี่พันคน แต่ส่วนใหญ่ทำได้เพียงรออยู่นอกยอดเขาร้าง มีคนเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ตามขึ้นมาได้
คนที่ตามมาได้ส่วนใหญ่เป็นผู้อาวุโสของสำนัก ศิษย์ชั้นยอด และจอมยุทธ์พเนจรที่มีวรยุทธ์สูง
ทางเดินบนยอดเขาร้างคดเคี้ยวเดินลำบาก หากคนมาเยอะไปก็รังแต่จะทำให้ชักช้า
เฮ่อเหลียนเสวี่ยเดินตามหลังลู่เจี้ยนเวยติดๆ ข้างกายของนางคืออามู่เยียนที่ยังคงสวมหมวกคลุมหน้าเอาไว้
นางมองเฮ่อเหลียนเจิงที่เดินนำอยู่ข้างหน้า พลางรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวใจและนึกสมเพชในคราวเดียวกัน
ก่อนจะแอบลอบเข้าสำนัก เถ้าแก่ลู่มอบหมายให้นางเลือกหาที่ซ่อนตัวอันไร้ผู้คนสักแห่งหนึ่ง
แวบแรกนางก็นึกถึงยอดเขาร้างขึ้นมาทันที
เมื่อก่อนนางไม่เคยเข้าใจเลยว่า ยอดเขาร้างก็ไม่ได้ต่างอะไรจากยอดเขาอื่น แล้วทำไมมันถึงกลายเป็นยอดเขาร้าง มิหนำซ้ำยอดเขาแถบนี้ก็แทบไม่มีใครอาศัยอยู่เลย
คนเฒ่าคนแก่ในสำนักดูเหมือนจะปิดปากเงียบเรื่องยอดเขาร้างราวกับเป็นเรื่องต้องห้าม และพากันหลีกเลี่ยงให้ไกล