เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ร่วมมือ ตัวยาสุดท้าย ขอรับการรักษา
การส่งพลังภายในเข้าไปสำรวจชีพจรของคนอื่น ลู่เจี้ยนเวยไม่ได้เพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรก
นางหยิบมือที่ทิ้งตัวลงของเวินจู้จือขึ้นมา จับข้อมือเขาไว้ในท่าจับชีพจร แล้วแบ่งพลังภายในสายหนึ่งแทรกซึมเข้าไปในเส้นชีพจรของเขา
วิธีรักษานี้นางทำจนชินมืออยู่แล้ว ใช้กับคนไข้ที่หมดสติคนอื่นก็ได้ผลชะงัดทุกครั้ง ลู่เจี้ยนเวยจึงทำได้อย่างสบายใจ สีหน้าไม่ฉายแววลำบากใจแม้แต่น้อย
อาไน่สังเกตสีหน้านางแล้ว ก้อนหินที่หนักอึ้งในใจก็พลอยเบาลงไปบ้าง
ขอแค่ไม่โดนพลังสะท้อนกลับก็พอแล้ว...
ทันใดนั้นเวินจู้จือก็ลืมตาขึ้นมา ตวัดมือกลับหมายจะคว้าจับลู่เจี้ยนเวยไว้ แต่พอเห็นหน้านาง ปลายนิ้วก็พลันคลายออก
“เถ้าแก่ลู่...” เขาเอ่ยออกมาได้เพียงสองคำ ก็สลบไปอีกรอบ
ลู่เจี้ยนเวย “...”
นางถ่ายทอดพลังภายในต่อไป คราวนี้ไม่มีแรงต้านใดๆ อีก