คนผ่านทาง นั่งสมาธิลืมตา หุบเขาหมอเทวดา

คนผ่านทาง นั่งสมาธิลืมตา หุบเขาหมอเทวดา

ตอนนี้ลู่เจี้ยนเวยอยู่ในคราบเสิ่นสิบสอง แถมยังสวมใบหน้าที่ต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ต่อให้เจอคนรู้จักก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกจำได้

นางมองเพียงแวบเดียวก็เบือนสายตากลับมา

หน้ากากชนหน้ากาก ไม่มีใครเสียเปรียบใคร

แต่การที่รู้อัตลักษณ์คนอื่นโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้เบื้องหลังของเรา มันก็ให้ความรู้สึกสะใจพิลึกดีเหมือนกัน

ในโรงเตี๊ยมแขกพักเต็ม เหลือห้องว่างเพียงห้องเดียว

ทั้งสามคนจึงต้องพักห้องเดียวกัน ซ่างกวนเหยาเป็นคนออกเงิน ลู่เจี้ยนเวยก็ไม่ได้ปฏิเสธ

สำหรับผู้ฝึกยุทธ์แล้ว ต่อให้ไม่หลับไม่นอนหลายวันหลายคืนก็ยังไหว ห้องเดียวอาจไม่พอนอน แต่พอนั่งสมาธิเหลือเฟือ

ซ่างกวนเหยาไม่ได้ฝึกยุทธ์ ร่างกายบอบบาง เตียงตั่งจึงยกให้นางนอนพักผ่อน ส่วนลู่เจี้ยนเวยกับเสี่ยวเถานั่งขัดสมาธิบนพื้นเพื่อฝึกฝนพลังภายใน

ยามค่ำคืนแถบชานเมืองเงียบสงัดไปทั้งปฐพี ตะเกียงในโรงเตี๊ยมดับลงจนหมด ทุกคนต่างจมอยู่ในความมืดมิด