เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เผยฐานะ ถอนหนอนกู่
เซวียกวานเหอรีบเปิดประตูเรือนด้วยสีหน้าดีใจ
“พวกเจ้ากลับมาเร็วจัง”
อาไน่กดเปิดฝาข้างรถ วางไม้พาด จากนั้นก็ปีนขึ้นไปค่อยๆ เข็นเวินจู้จือลงมา เขาเดินเข้าลานเรือนด้วยสีหน้ากังวลพลางเงยหน้ามองลู่เจี้ยนเวยที่ยืนอยู่ตรงระเบียงชั้นสาม
“อาการคุณชายกำเริบหนักขึ้นแล้วขอรับ เถ้าแก่ลู่วิชาแพทย์ล้ำเลิศ พอจะช่วยตรวจดูให้คุณชายหน่อยได้ไหมขอรับ”
“พาคุณชายเวินไปที่ห้องนอนรวม” ลู่เจี้ยนเวยหันหลังกลับอย่างสงบนิ่ง ชายเสื้อปัดผ่านราวระเบียงไป
ไม่รู้ทำไม ความร้อนใจของอาไน่ถึงสงบลงทันตา และรู้สึกโล่งอกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ราวกับว่าขอแค่มีเถ้าแก่ลู่อยู่ ปัญหาทุกอย่างก็ล้วนคลี่คลายได้ง่ายดาย
เวินจู้จือเอนพิงเก้าอี้เข็น ตาปรือลงเล็กน้อย ลมหายใจแผ่วเบา ใบหน้าขาวซีดอย่างยิ่ง
พอลู่เจี้ยนเวยเดินเข้ามาใกล้ เขาก็ไอขึ้นมาคำหนึ่งราวกับเป็นสัญญาณ จากนั้นก็ไอหนักติดต่อกันอีกหลายครั้งจนแทบสำลักเครื่องในออกมา