กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จอมโจรหนีไม่พ้น รอยร้าวในพันธมิตรยุทธภพ
ลู่เจี้ยนเวยฟังออกว่าน้ำเสียงของเขาเจือความประหลาดใจ
“มีอะไรหรือ”
“ข้าแค่ประหลาดใจนิดหน่อยขอรับ” หานเซี่ยวเฟิงได้สติแล้วพูดว่า “‘จอมโจรพันหน้า’ มีวิชาตัวเบาล้ำเลิศ เชี่ยวชาญการแปลงโฉม อีกทั้งยังมีวิชาลับเฉพาะตัวที่ซ่อนเร้นลมปราณได้ กระทั่งภาษาถิ่นตามที่ต่างๆ ก็ยังพูดได้คล่องปร๋อ เวลาสวมรอยเป็นใครก็แนบเนียนไร้ช่องโหว่ ยากจะจับได้จริงๆ”
ลู่เจี้ยนเวยคิดในใจ 'ที่แท้ก็เป็นอัจฉริยะด้านภาษาที่มีฝีมือเฉพาะทางนี่เอง'
คนเก่งแบบนี้ หลอกมาดัดนิสัยเสียให้เข็ดก็คุ้มค่าดีเหมือนกัน
โดนขังไว้ในคอกม้าตั้งหลายวัน น่าจะดัดสันดานได้ที่แล้ว
“เขาเก่งเรื่องแปลงโฉม แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเขาคือเหลียงซั่งจวินตัวจริง”
หานเซี่ยวเฟิงบอกว่า “หลายปีก่อน ท่านผู้บัญชาการเคยจับเขาได้หนหนึ่ง และบันทึกหน้าตาที่แท้จริงเอาไว้ แค่ล้างหน้ากากออกก็ดูออกแล้วขอรับ”
“เคยจับได้ด้วยหรือ” สายตาของลู่เจี้ยนเวยตวัดไปมองเวินจู้จือ “ขนาดคุกของกรมเสวียนจิ้งยังขังเขาไว้ไม่อยู่เลยหรือนี่”