กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เปิดร้านใหม่ ชาติตระกูลของอาเถียว
แค่ป้ายร้านอันเดียว ไม่เห็นต้องไปดิ้นรนหาไกลตัว
ป้ายของร้านสาขาหลักระบบก็เป็นคนทำ ป้ายสาขาย่อยย่อมไม่มีเหตุผลที่จะซื้อจากร้านค้าระบบไม่ได้
ช่างไม้ทั้งเมืองพร้อมใจกันไม่รับงาน แสดงว่าคนบงการไม่อยากเห็นโรงเตี๊ยมเปิดทำการ ถ้าพรุ่งนี้เปิดได้ตามปกติ อีกฝ่ายต้องเผยพิรุธออกมาแน่
ลู่เจี้ยนเวยยอมจ่ายเงินไม่กี่ร้อยอีแปะซื้อป้ายร้านมาจากร้านค้าระบบ แล้วกำชับลุงจาง “คืนนี้จะมีคนเอาป้ายมาส่ง ไม่กระทบการเปิดร้านพรุ่งนี้หรอก เจ้าไม่ต้องกังวลไป”
“เป็นข้าเองที่ไร้ประโยชน์” ลุงจางก้มหน้าละอายใจ ไม่กล้าสบตานาง “ข้านึกไม่ออกจริง ๆ ว่าคฤหาสน์ไป๋เห้อไปล่วงเกินใครเข้า”
ลู่เจี้ยนเวยพูดยิ้ม ๆ “เมื่อกี้ข้าล้อเล่นน่ะ อาจเป็นแค่เรื่องคู่แข่งทางการค้าธรรมดา ไม่เกี่ยวกับคฤหาสน์ไป๋เห้อหรอก ใครเล่นตุกติก พรุ่งนี้ก็รู้กัน”
“เถ้าแก่ ข้าขอบังอาจถามสักคำ ตอนคนเอาป้ายมาส่ง ต้องให้ข้าคอยรับหน้าหรือไม่ขอรับ”
“ไม่ต้องหรอก เขามาดึก เจ้าพักผ่อนให้เต็มที่เถอะ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องให้ยุ่งอีกเยอะ”
“ขอรับ”