กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ได้เงินอีกแล้ว แถมมีเรื่องให้เผือก
ภายในโรงเตี๊ยมเงียบกริบไร้สุ้มเสียง
บะหมี่ที่ลูกจ้างคาบไว้ในปากร่วงลงมา เขามองลู่เจี้ยนเวยด้วยสีหน้าเหม่อลอยตาค้าง
ต่อให้อ้าปากเรียกร้องยังไง ก็ไม่น่าจะอ้าปากกว้างขนาดนี้กระมัง
ใครจะไปรู้ว่าของขวัญอวยพรที่คู่จอมยุทธ์ตงหลิวเตรียมไปมอบให้ผู้อาวุโสโจวมีค่าถึงหนึ่งพันตำลึงหรือไม่
เจิ้งหยวนโกรธจนแทบทนไม่ไหว ทั้งตัวสั่นเทาพลางตวาดว่า “ข่มเหงกันเกินไปแล้ว! ข่มเหงกันเกินไปแล้ว! ฟางเหนียง พวกเราเข้าเมืองไปหาผู้อาวุโสโจวเดี๋ยวนี้ ให้ท่านช่วยตัดสินความยุติธรรมให้เรา!”
“แบบนี้จะดีหรือ” ศิษย์สำนักกระบี่วิญญาณไม่ได้บาดเจ็บอะไรร้ายแรง เริ่มนึกสนุกอยากดูเรื่องตลก “วันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของผู้อาวุโสโจวแท้ ๆ เดิมทีควรจะชื่นมื่นรื่นเริง พวกเจ้าจะไปร้องห่มร้องไห้โวยวาย แล้วผู้เฒ่าอย่างท่านจะยังมีความสุขลงหรือ”
“เจ้าหุบปากไปเลย!” เจิ้งหยวนคลานลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วไปประคองสือฟาง “ฟางเหนียง ผู้อาวุโสโจวแยกแยะผิดถูกได้เสมอ พวกเราเข้าเมืองไปทวงความเป็นธรรมกันเดี๋ยวนี้”
สือฟางเอามือกุมหน้าอกที่ปวดแน่น พลางถลึงตาใส่ทุกคนด้วยความเคียดแค้น
“พวกเราไป!”