ชักจะชอบเจ้าเข้าแล้วสิ

ชักจะชอบเจ้าเข้าแล้วสิ

ม่านราตรีมืดสนิท ทุ่งกว้างเงียบสงัด

เสียงกระพรวนดังกังวานใสเสนาะหู ลอดผ่านประตูลานเรือนสะท้อนก้องไปทั่วทั้งในและนอกโรงเตี๊ยม

ห้องพักที่ดับไฟไปแล้วพากันสว่างขึ้นมาอีกครั้ง

“หลานหลิงแห่งหอพันลี้มาขอเข้าพบเจ้าค่ะ” เสียงหญิงสาวอ่อนหวานนวยนาดดังขึ้น “เถ้าแก่ลู่คงไม่คิดจะปิดประตูปฏิเสธข้าหรอกนะเจ้าคะ ไม่อย่างนั้นอีฉันคงต้องเสียใจแย่”

ลู่เจี้ยนเวย “...”

ข้อหานี้ช่างหนักหนาเกินไปแล้ว

“เสี่ยวเค่อ เปิดประตู”

เสี่ยวเค่อก้มหน้าก้มตาเปิดประตูลานเรือนตามคำสั่ง

ในค่ำคืนอันเงียบสงัด ประตูลานเรือนถูกมือที่มองไม่เห็นดึงเปิดออก โคมไฟใต้ชายคาแผ่แสงสลัวส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของผู้มาเยือน