มหาเศรษฐีลูกค้ารายใหญ่

มหาเศรษฐีลูกค้ารายใหญ่

ประตูรั้วโรงเตี๊ยมเปิดกว้างอยู่

ลู่เจี้ยนเวยนั่งกลับไปที่โต๊ะคิดเงิน มองเห็นความเคลื่อนไหวนอกประตูได้อย่างชัดเจน

ม้าหนึ่งตัวกับรถม้าหนึ่งคันมาหยุดอยู่หน้าลานเรือนพร้อมกัน

ม้าตัวนั้นสง่างามดูไม่ธรรมดา คนบนหลังม้าสวมชุดรัดกุมสีดำ รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย หน้าตาหล่อเหลาเอาการ

เขาโยนบังเหียนทิ้งแล้วพลิ้วตัวลงจากม้าอย่างคล่องแคล่ว ที่เอวห้อยมีดสั้นเล่มเล็กประณีตไว้เล่มหนึ่ง มีดยาวแค่ราวหนึ่งชุ่น ไม่ได้เปิดคม ทั้งยังชุบทองคำแท้ดูวิบวับแสบตาทีเดียว

เซวียกวานเหอกำลังจะก้าวไปต้อนรับ ชายผู้นั้นก็ก้าวยาวๆ เข้ามาในลานเรือนแล้วตะโกนเสียงดังฟังชัด “เยี่ยนเฟยฉาง! พี่เยี่ยน! รีบออกมาพบข้าเร็วเข้า!”

สิ้นเสียง ร่างสูงใหญ่กำยำก็หิ้วดาบเดินออกมาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ น้ำเสียงส่งเดชอย่างยิ่ง “เจ้ามาทำไม”

ความหมายแฝงคือ เจ้ามาขัดจังหวะข้าฝึกดาบ

ชายหนุ่มหัวเราะร่า “ไม่ได้มีแค่ข้าที่มา พี่เวินก็มาด้วยนะ”