ซื้อทักษะ ฝึกวิชาตัวเบา

ซื้อทักษะ ฝึกวิชาตัวเบา

ลุงจางพกเงินซื้อของออกจากโรงเตี๊ยมไป

จูเยว่เองก็ไม่ได้อยู่เฉย หลังจากกวาดถูทำความสะอาดทั่วทั้งโรงเตี๊ยมไปรอบหนึ่งแล้ว เขาก็มาฝึกยุทธ์อย่างตั้งอกตั้งใจที่ลานหน้าเรือน

เขาฝึกเพลงกระบี่มาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ในมือไม่มีกระบี่ จึงได้แต่ไปหยิบท่อนฟืนจากในครัวมาใช้แทน แล้วเริ่มร่ายรำฝึกฝนทีละกระบวนท่า

ลู่เจี้ยนเวยยกม้านั่งมาตัวหนึ่ง นั่งอยู่ตรงระเบียงทางเดินชั้นสาม อาบแดดไปพลางฝึกเคล็ดวิชาลมปราณไปพลาง พอนางเข้าใจแก่นแท้ของเคล็ดวิชาลมปราณแล้ว การฝึกก็ไม่มีติดขัดแม้แต่น้อย แค่คอยโคจรพลังภายในให้หมุนเวียนในร่างอย่างต่อเนื่อง แถบความคืบหน้าก็ขยับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว

ฝึกบ่อยย่อมชำนาญ ตอนนี้นางสามารถแบ่งสมาธิทำสองอย่างพร้อมกันได้แล้ว

ขณะที่พลังภายในกำลังโคจรอยู่ในร่าง สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นเด็กหนุ่มที่กำลังฝึกกระบี่อยู่ในลานบ้านโดยบังเอิญ จู่ ๆ ก็เลิกคิ้วขึ้น

“เสี่ยวเค่อ ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม”

ระบบ “อะไรหรือ”

ลู่เจี้ยนเวยว่า “เมื่อก่อนฐานะทางบ้านของอาเยว่ไม่ธรรมดา เพลงกระบี่ที่เรียนมาก็น่าจะไม่เลว แต่คนที่ไม่เคยเรียนเพลงกระบี่มาก่อนเลยอย่างฉัน กลับมองเห็นช่องโหว่ในกระบวนท่ากระบี่ของเขาได้”