เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 เผ่ามารช่างชั่วร้ายยิ่งนัก
เหอเหม่ยหลาน ผู้อาวุโสฝ่ายธุรการแห่งสำนักเมฆาคราม เคยถูกเย่เฉินจับดวงวิญญาณเอาไว้จนต้องยอมเป็นทาสรับใช้
ไม่นึกเลยว่าผ่านไปหลายสิบปี นางจะบรรลุขอบเขตแก่นทองคำแล้ว แม้จะเป็นแค่ขั้นต้น แต่ก็นับว่าเหนือกว่าผู้คนส่วนใหญ่มาก
พอเห็นนาง เย่เฉินก็นึกถึงเรื่องราวบุญคุณความแค้นในอดีตขึ้นมาได้ ตอนอยู่ที่เมืองเฮยสือ หลินมู่กับผู้ฝึกตนขอบเขตแก่นทองคำตระกูลเฮ่อในสมรภูมิโบราณคิดจะฆ่าเขาเพื่อแย่งชิงสมบัติ ตอนนี้พอย้อนคิดดู ในเมื่อเขาฝึกวิชาของสำนักเมฆาคราม พวกนั้นก็น่าจะได้เค้าเงื่อนอะไรบางอย่างไปบ้างแล้ว
“หนี้แค้นคราวนั้น คงต้องสะสางกันเสียที หวังว่าสองคนนั้นจะยังมีชีวิตอยู่ อย่าเพิ่งรีบตายไปก่อนก็แล้วกัน”
ฝูงสัตว์อสูรมารบุกโจมตีกำแพงเมืองเป่ยเสวียน กองกำลังตั้งรับสู้รบกันอย่างดุเดือดจนถึงเที่ยงวัน สุดท้ายพวกมันก็ทิ้งซากศพเกลื่อนกลาดแล้วล่าถอยไป
“ผู้อาวุโสเหอ สัตว์อสูรมารล่าถอยไปแล้วขอรับ!”
“ท่านแม่ทัพเหอเก่งกาจยิ่งนัก!”
“……”