เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ซดน้ำแกงหรือ?
บรรพชนโลหิตชางหมิงแผดเสียงคำรามอย่างไม่ยอมจำนน รีบร้อนควบแน่นโล่โลหิตขึ้นมาต้านทาน ทว่าก็ยังไร้ประโยชน์ นิ้วนั้นของยักษ์รังวิญญาณยังคงฟาดลงบนร่างของเขาอย่างสนั่นหวั่นไหว บรรพชนโลหิตผู้เกรียงไกรแหลกสลายในพริบตา กลายเป็นหมอกโลหิตสีแดงฉานปลิวกระจายเต็มท้องฟ้า
ยักษ์รังวิญญาณค่อยๆ ชักปลายนิ้วกลับ ท้องฟ้าที่ปั่นป่วนคล้ายผิวน้ำนิ่งถูกปัดผ่านจนเกิดระลอกคลื่น สั่นสะเทือนเป็นชั้นๆ แล้วสงบลงอย่างรวดเร็ว
หลังจากทุบบรรพชนโลหิตจนระเบิด มันก็หลุบตาลงมองหลานซิงเหอที่อยู่กลางเวหา ประหนึ่งเทพเจ้าก้มมองมนุษย์เดินดิน
“วาสนาที่นี่ ใช่สิ่งที่เจ้าจะแตะต้องได้เสียที่ไหน”
หลานซิงเหอสะบัดข้อมือ กระบี่ยาวชี้ตรงขึ้นสู่ฟ้า ม่านฟ้ากระจ่างใสเหนือศีรษะพลันฉีกแยกออกเป็นรอยแยกไร้ขอบเขต เผยให้เห็นห้วงดวงดาวนอกพิภพอันลึกล้ำกว้างใหญ่ พลังเต๋าดวงดาวอันไพศาลรวมศูนย์ลงบนตัวกระบี่ของนางจนหมดสิ้น ส่องแสงสว่างไสวไปทั่วหล้า
“จงออกจากเทียนเสวียนไปเดี๋ยวนี้ จะไม่มีผู้ใดขัดขวางเจ้า”