เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 สิ่งของยังอยู่แต่ผู้คนลาลับ
พวกลูกศิษย์บนเรือจันทราเทพรับคำสั่งแล้วก็คุมค่ายกลหลัก ลวดลายวิญญาณซับซ้อนพิศวงบนลำเรือสว่างวาบ เรือจันทราเทพพุ่งทะยานขึ้นฟ้าเหมือนจันทร์เสี้ยว มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ลมปราณพายุที่โหมกระหน่ำถูกม่านแสงค่ายกลกันไว้หมด ยืนอยู่บนเรือจึงไม่รู้สึกโคลงเคลงเลยสักนิด แถมอักขระยันต์รวบรวมวิญญาณยังดึงเอาปราณฟ้าดินมารวมกัน ต่อให้ฝึกบำเพ็ญอยู่บนเรือ ความเข้มข้นของพลังวิญญาณก็ไม่แพ้ชีพจรวิญญาณขั้นเลิศเลย
ซูเม่ยเอ๋อร์พูดขึ้นว่า “ลั่วสุ่ย หน้าที่จัดการเสบียงและกำลังพลจากแคว้นต่างๆ ตลอดทาง ข้ามอบให้เจ้าดูแลนะ”
แววตาของหลานลั่วสุ่ยเป็นประกายขึ้นมาทันที การจัดสรรของแคว้นต่างๆ ตลอดทางมีช่องทางหาผลประโยชน์อยู่เพียบ ในฐานะศิษย์สำนักใหญ่ นางย่อมรู้ดีว่าหมายถึงอะไร
ศิษย์พี่มอบหมายเรื่องทั้งหมดให้นางทำ ก็เท่ากับหาทรัพยากรฝึกตนมาป้อนให้นางทางอ้อมนั่นเอง
นางรีบบอก “ขอบคุณเจ้าค่ะศิษย์พี่ ข้าจะทำงานนี้ให้สำเร็จแน่นอน”