เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 316 ใครกันที่ธรรมดา!
บรรยากาศตอนหลานลั่วสุ่ยบรรลุขอบเขตแก่นทองคำช่างน่าอัศจรรย์นัก เหนือถ้ำมีเมฆหมอกพวยพุ่ง ไอหมอกซัดสาดราวกับเกลียวคลื่น เริ่มแรกเกาะตัวเหมือนลำธารสายเล็ก เพียงพริบตาก็ไหลเชี่ยวกรากเหมือนแม่น้ำใหญ่ เสียงคลื่นกระทบกันดังกังวานไปทั่ว
ไม่นานนัก ยอดเขาหลิงจั้งก็ราวกับตกอยู่ในทะเลคลั่ง คลื่นซัดสาดรุนแรงดั่งคลื่นยักษ์กระแทกฝั่ง เสียงสนั่นหวั่นไหวไปทั้งฟ้าดิน ปราณวิญญาณธาตุน้ำในอากาศเข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้ ยามต้องแสงตะวันเจิดจ้าก็ส่องประกายระยิบระยับเหมือนทองคำนับร้อยล้านชิ้น ลอยกระเพื่อมขึ้นลงตามเกลียวคลื่นไม่หยุด
ผู้คนเริ่มทยอยเหาะออกมาจากถ้ำ ปรากฏการณ์สะเทือนเลื่อนลั่นเช่นนี้ย่อมต้องมีทัณฑ์สวรรค์ผ่าลงมาแน่ ทุกคนกลัวจะโดนลูกหลงไปด้วย จึงพากันถอยหนีให้ห่างจากถ้ำของหลานลั่วสุ่ย
กระทั่งคนที่เก็บตัวฝึกวิชาอยู่ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะออกมาดูด้วยตาตนเอง