เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 โพรงสมบัติ
แม้เจียงอวี่เวยจะพูดอย่างนั้น แต่การกระทำกลับชำนาญยิ่ง ใช้เข็มทิศหาตำแหน่งโพรง จุดเทียนเจ็ดดาว พลางบริกรรมคาถาไม่หยุดปาก
“ก้นเขาควบแน่นไอศพ ชีพจรดินรวมความเย็นเยียบ ซากกระดูกกองเต็มร่องเหว แท้จริงคือโลงเซียนโบราณ...”
ในถ้ำมืดสลัว แสงเทียนสีส้มแดงวูบวาบ ไม่รู้มีลมเย็นเยียบพัดมาจากที่ใด
แสงเทียนเปลี่ยนเป็นสีฟ้าหม่น จากนั้นก็กลายเป็นสีเขียวซีดชวนสยอง
ใบหน้าของคนทั้งหลายในถ้ำถูกแสงเทียนส่องกระทบ ดูวังเวงน่าขนลุก
ครู่ใหญ่ เจียงอวี่เวยจึงหยุดท่องคาถา บนหน้าผากมีเม็ดเหงื่อเล็กละเอียดผุดพราย
นางปาดเหงื่อ มองหลี่ซีเยวี่ยอย่างประหลาดใจ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ใช่แล้ว มีโพรงสมบัติจริง แต่ตามกฎสำนักโจรของเรา สีของเปลวเทียนจะบ่งบอกอันตรายที่ต่างกัน ไฟเขียวหมายถึงมีภัยถึงชีวิต แสดงว่าคนในโลงโบราณไม่ต้อนรับเรา”