กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 พบกันโดยมิได้นัดหมาย
ข้างปากอุโมงค์ ลิงขนทองใช้ฝ่ามือใหญ่เท่าพัดใบลานเกาก้นตัวเองแกรกๆ
อีกมือหนึ่งกำเชือกสีแดงไว้แน่น พลันหันขวับมา สายตาสีดำขลับเป็นประกายจ้องเขม็งไปยังทิศที่เย่เฉินซ่อนตัวอยู่
ลิงตัวนี้ขนสีทองทั่วร่าง จมูกเชิดขึ้นฟ้า กล้ามเนื้อเป็นมัดซ้อนกันเป็นชั้น ดูบึกบึนกำยำยิ่งนัก
มันกระตุกจมูกฟุดฟิดสองสามที คล้ายได้กลิ่นอะไรบางอย่าง ขนทั่วร่างพลันลุกชันราวกับเข็มเหล็ก
“อู้วๆ ...”
ลิงขนทองส่งเสียงร้องสั้นๆ ถี่ๆ เหมือนกำลังเตือนภัยและส่งสัญญาณระวัง
มันคว้าหินก้อนใหญ่เท่าแตงโมข้างตัวขว้างใส่จุดที่เย่เฉินซ่อนตัวอยู่ทันที หินแฝงพลังมหาศาลพุ่งกระแทกแตกกระจายเสียงดังสนั่น ฝุ่นควันตลบไปทั่ว
“อ้าว ถูกจับได้งั้นรึ”