กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 เสียงแห่งมรรคา
หลานลั่วสุ่ยมองเย่เฉินพลางส่งยิ้ม ยิ่งมองนางก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา
ก่อนหน้านี้ นางก็นึกว่าเย่เฉินมีดีแค่หน้าตาเหมือนกัน
แต่พอผ่านศึกเมื่อครู่มา นางถึงยอมรับทั้งฝีมือและเสน่ห์ของเย่เฉินอย่างหมดใจ
เย่เฉินยืนอยู่ตรงนั้น ชวนให้รู้สึกปลอดโปร่งเหนือโลกในตัว กรอบหน้าคมกริบดั่งมีด ใบหน้าหล่อเหลาองอาจ แฝงไว้ด้วยกระดูกเหล็กอันน่าเกรงขาม ทำเอานางถึงกับเหม่อมองไปชั่วขณะ
ในฐานะยอดฝีมืออันดับหนึ่งของสำนักไท่ซ่างลืมรัก หลานลั่วสุ่ยไม่เคยเข้าหาใครก่อนแบบนี้เลย ที่จริงแค่เพียงนางเอ่ยปาก ผู้บำเพ็ญเพียรที่มารอต่อแถวก็ยาวเหยียดเป็นขบวนแล้ว