เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 ข้าอยากกินเนื้อ
เย่เฉินเดินทอดน่องตามถนนมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ ในอกพกพาคัมภีร์วิชาเป่ยหมิงเสวียนกง แต่เขากลับไม่ได้ดีใจอะไรเลย ตรงกันข้ามกลับมีเรื่องให้ครุ่นคิดหนักใจ ผลประโยชน์ใดก็ตามที่ได้มาง่ายดายเกินไปล้วนขัดกับสันดานคน ไม่ใช่ว่าเมืองเฮยมู่มีเรื่องต้องการให้ช่วย ก็คงขุดหลุมพรางรอให้เขากระโดดลงไปเอง ซึ่งเขาเอนเอียงไปทางอย่างหลังมากกว่า
จากระยะไกล เย่เฉินเห็นขบวนล่าสัตว์กลับเข้าเมืองเฮยมู่ สมาชิกต่างช่วยกันแบกหมูป่ากลายพันธุ์ ขนสีทองจาง ดูมีน้ำหนักร่วมเจ็ดร้อยชั่ง คนนับร้อยในขบวนแต่กลับได้มาแค่สามตัว ถือว่าเก็บเกี่ยวได้ไม่มากเลย ในกลุ่มคนล่าสัตว์นั้นมีคนคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่หลายคน แต่ละคนตกอยู่ในสภาพดูไม่จืดอย่างยิ่ง
เพียงสิบห้าวันสั้นๆ ปรมาจารย์เซนอีเติงกับซื่ออู๋เฉินต้องกรำลมฝนจนซูบตอบ แก้มตอบลงไปเห็นได้ชัด เดินยังซวนเซไปมา