เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 ทรายประจิมเพลิงสวรรค์ เหมืองแร่บรรพกาล
ผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมรวมลมปราณจากสำนักเล็ก ๆ ในแคว้นผู้บำเพ็ญระดับสอง จะฝ่าด่านติดสิบอันดับแรกของทำเนียบมังกรซ่อนกายได้ มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย
ซื่อจู๋ส่ายหน้าพลางพูด “เป็นไปได้หรือไม่ว่าจะเป็นศิษย์สำนักโจร พวกนั้นเก่งเรื่องแปลงกายมาก แถมการออกท่องยุทธภพของสำนักก็ต้องขโมยสุดยอดวิชาพิทักษ์สำนักของที่อื่นให้ได้สักวิชา”
“จะใช่หรือไม่ กระดูกเซียนก็เกี่ยวพันกับความลับของถ้ำสวรรค์คฤหาสน์เซียน ยังไงก็ต้องชิงกลับมาให้ได้” มังกรแท้แห่งสำนักสยบสวรรค์พูดขึ้น “เรื่องนี้ต้องรีบแจ้งให้พันธมิตรศึกรู้ทันที เพื่อส่งคนไปจับตัว”
เอ๊ะ หลิงหลงเซียนจื่อแผ่จิตสัมผัสค้นหา ร่างร่อนลงบนยอดเขา ยื่นมือไปคว้าต้นไม้เหี่ยวแห้งต้นหนึ่ง พลางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเซียนเทียนที่หลงเหลืออยู่ โทสะก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที “ไอ้สารเลว สารเลวจริง ๆ นี่มันต้นผลเซียนวิญญาณ ที่เล่าขานกันว่าจะโตได้ก็ต่อเมื่อมีธาราวิญญาณเก้าชั้นฟ้ากับผลึกเต๋าเซียนเทียนเท่านั้น เย่เฉินมันกวาดวาสนาไปมากขนาดไหนกันแน่”