เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ค้นศพ
“ผู้อาวุโส พวกเราหลงทางเลยพลัดเข้ามาที่นี่เจ้าค่ะ” เจียงอวี่เวยสีหน้ากระสับกระส่าย หากอีกฝ่ายคิดร้าย รูขุดสุสานแคบๆ แห่งนี้คงทำให้พวกตนหนีไม่พ้นความตายแน่
แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรสำนักเหรินจง เย่เฉินก็ยังคงระแวดระวัง กระบี่ดุจวารีไม่ยอมปล่อยมือ ฝ่ามือแอบกำยันต์แทรกพสุธาไว้หนึ่งแผ่น
หานโหยวจื่อส่ายหน้า เรอเหล้าออกมาคำหนึ่งแล้วพูดว่า “ถ้างั้นพวกเจ้าก็ดวงกุดพอดูเลย ที่นี่มีข่ายอาคมสะกดตามธรรมชาติ เข้ามาง่ายแต่ออกไปยาก”
“เอ๊ะ?” เจียงอวี่เวยเริ่มใจคอไม่ดี พอเห็นเขาใส่ชุดนักพรตพ่อค้าพเนจร จึงเอ่ยถามเสียงเบา “ขอถามผู้อาวุโส ท่านเป็นศิษย์สำนักเหรินจงหรือเจ้าคะ”
“ไม่งั้นจะเป็นใครล่ะ” หานโหยวจื่อยื่นร่มสยบวิญญาณคืนให้เจียงอวี่เวย “ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไป พวกเจ้าคงไม่มีชีวิตรอดแล้ว”