กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ข้าผิดไปแล้ว
เย่เฉินมองดูใบหน้าที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคย รู้สึกเหมือนเรื่องเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน
ความคิดของเขายังค่อนข้างแจ่มใส จำชื่อตัวเองได้ ก็น่าจะพอพูดคุยกันรู้เรื่อง
“ข้าเอง เย่เฉิน”
จินเหวินอู่ตัวสั่นเทา เอามือจับหน้าผาก แล้วกำหมัดทุบลงไปแรงๆ สองสามที
ลองหยั่งเชิงดูว่า “เจ้าไม่ใช่เขา เย่เฉินที่ข้ารู้จัก ไม่ได้ผิวดำขนาดนี้”
เย่เฉินยักไหล่พลางพูดว่า “ตอนนี้ไม่ใช่หน้าจริงของข้า เจ้ายังจำตอนที่พวกเราไปตกปลาในเขาต้าชางได้ไหม”
“เจ้าคือเย่เฉินจริงๆ หรือ” จินเหวินอู่ยิ้มกว้าง เข้าใจกระจ่างแจ้งในทันใดพลางพูดว่า “คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอกันอีก”
เจียงอวี่เวยที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึง แบบนี้ก็ยังบังเอิญเจอคนรู้จักได้ เป็นคนรู้จักก็จัดการง่าย ไม่จำเป็นต้องสู้กันเอาเป็นเอาตาย