เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 เรื่องน่ายินดีถาโถมไม่หยุด
ราชาหนูปีศาจม่วงสวมชุดเกราะ ถือมีดยาวเล่มหนึ่งที่ยาวกว่าลำตัวของมันเสียอีก รอบกายมีไอมารวนเวียน ท่าทางดูคุ้มคลั่ง มันยกกรงเล็บขึ้นมาปิดหน้า “ฮะฮ่า... ต้องตายกันหมด ต้องตายกันให้หมด!”
มารโลหิต หรือว่าจะเป็นมารโลหิตตนนั้นจากตำหนักเซียนไท่ซวีจริงๆ เย่เฉินตกตะลึง ตอนนั้นบรรพชนระดับกำเนิดวิญญาณทั้งเจ็ดแห่งแคว้นไป่เยว่ร่วมมือกันไปคลี่คลายค่ายกลตำหนักเซียนไท่ซวี ไม่เพียงทำไม่สำเร็จ ซ้ำยังปล่อยให้มารโลหิตหนีรอดไปได้ หลังจากนั้นบรรพชนชิงอวิ๋นก็บาดเจ็บสาหัสจนมรณภาพ แคว้นไป่เยว่จึงตกอยู่ในไฟสงคราม กระทั่งตำหนักเซียนไท่ซวียังถูกยอดฝีมือขั้นแปรวิญญาณกวาดเรียบไปจนหมด
คาดไม่ถึงว่าพอก้าวเข้าสู่สมรภูมิโบราณ เขาจะได้ยินร่องรอยของมารโลหิตอีกครั้ง หลังจากมารโลหิตตนนั้นหลบหนีไป บัดนี้พลังฝีมือจะกล้าแกร่งถึงขั้นไหนแล้วก็สุดรู้ ฝ่ายผู้บริหารระดับสูงของพันธมิตรสงครามจะไม่เอะใจเลยสักนิดหรืออย่างไร