เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 กิ่งมะกอกแห่งไมตรี
หญิงงามผมม่วงถึงกับขนลุกซู่ เจ้าเด็กนี่ประจบสอพลอเก่งไม่เบา แต่พูดจาถูกหูจนนางรู้สึกสบายใจดีแท้
“อย่ามัวแต่ปากหวาน พูดต่อสิ”
“ขอรับ ผู้อาวุโส” เย่เฉินไม่สนอะไรทั้งนั้น มีขาทองคำให้เกาะก็ต้องรีบเกาะ อย่างไรเขาก็พร้อมเสี่ยงหมดหน้าตักอยู่แล้ว หากไม่ไหวจริงๆ ก็แค่ใช้อักขระมุดปฐพี ดำดิ่งลงสู่ชีพจรปฐพีแล้วหลบเข้ามิติดินดำ นั่นคือทางถอยทางเดียวของเขา
“ประการที่สอง ผู้อาวุโสของผู้ประลองเข้ามาก้าวก่ายการแข่งขันโดยไร้เหตุผล รังแกคนอ่อนแอกว่า เกือบจะเอาชีวิตข้า โชคดีที่จื่ออวิ๋นเจินเหรินผดุงความยุติธรรม ยื่นมือช่วยเหลือด้วยความชอบธรรม ข้าจึงรอดพ้นเคราะห์กรรมมาได้ แม้ข้าจะเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขอบเขตหลอมปราณ แต่ก็รู้หลักการที่ว่า หยกแตกได้ไม่อาจทำลายความขาวพิสุทธิ์ หนทางสู่ความเป็นเซียนนั้นยากลำบาก หากใจแห่งมรรคาไม่แตกสลาย ข้าขอเพียงทำตามใจปรารถนา ยอมตายเสียดีกว่าต้องมาทนรับความอัปยศเช่นนี้”