เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 นับแต่นี้ไป ข้ากับยาเสพติดไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน
“คุณชาย ทางนี้มีที่นั่งเจ้าค่ะ” ซีเยวี่ยพาเย่เฉินเดินมาหาโต๊ะพนันโต๊ะหนึ่ง
เย่เฉินพยักหน้า คิดว่าลองเล่นดูสักสองสามตาก็ไม่เลว แต่พอนั่งลงก็เห็นคนคุ้นหน้าเข้าพอดี
หน้าโต๊ะพนัน เซียวอี้เฉินกำลังอยู่เป็นเพื่อนเสวี่ยเชียนสวินวางเดิมพัน ไม่เห็นทาสเหล็กที่เป็นลูกน้องของนาง ส่วนเสวี่ยเชียนสวินดื่มสุราวิญญาณพลางมีสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์
“เชียนสวิน วิชาปัญญาคชสารมังกรไม่ได้น่าแปลกใจอะไรขนาดนั้นหรอก รอเข้าไปในสมรภูมิโบราณ ข้าจะตามหาวิชาหลอมกายที่แข็งแกร่งกว่านี้มาให้เจ้าเอง”
เสวี่ยเชียนสวินยิ้มน้อยๆ ตอบว่า “ขอบใจนะ เสียดายที่พกศิลาวิญญาณมาไม่พอ แถมข้ายังเล่นแพ้อยู่ตลอด ดูท่าวันนี้ดวงคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
เซียวอี้เฉินพูดพลางยิ้ม “เชียนสวิน การพนันก็ต้องพึ่งดวงทั้งนั้น เล่นคลายเครียดขำๆ ก็พอแล้ว”
“เอาเถอะ” เสวี่ยเชียนสวินมาที่นี่ก็เพื่อระบายความหงุดหงิดในใจ การพลาดวิชาปัญญาคชสารมังกรไป ทำให้นางรู้สึกอยู่ลึกๆ เหมือนวาสนาโชคชะตาของตนเองแหว่งหายไปเสี้ยวหนึ่ง
เซียวอี้เฉินยกมุมปากขึ้น ถ้าเจ้าไม่แพ้จนศิลาวิญญาณหมดตัว แล้วจะยอมมาขอร้องข้าได้ยังไงกัน เสวี่ยเชียนสวินเกิดในแดนเถื่อน ภายนอกดูงดงามอ่อนหวาน ทว่าภายในกลับเปี่ยมด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าแถมยังเย่อหยิ่งเหลือล้น ช่วงนี้ทำเฉยชาใส่เขาตลอด แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ เขาก็ยิ่งต้องเอาชนะใจนางให้ได้