เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 เหตุใดกล้ามอกจึงโอ้อวดถึงเพียงนี้?
บึงปี้หลงมีคลื่นน้ำระยิบระยับ ผิวน้ำกระเพื่อมไหวคล้ายอำพันสีเขียวผุดขึ้นลง
เย่เฉินตัดสินใจร่วมมือกับเขา เรื่องนี้เกี่ยวกับซากโบราณ ย่อมต้องมอบประโยชน์ให้อีกฝ่ายบ้าง จึงแบ่งข้าววิญญาณมังกรให้เจียงอวี่เจ๋อไปครึ่งชั่ง
“ถือว่าเจ้ารู้ความ” เจียงอวี่เจ๋อเก็บข้าววิญญาณแล้วกวักมือเรียก “ไปเถอะ ตรงนี้ไม่มิดชิดพอ หากตกปลาวิญญาณมังกรขึ้นมาได้ย่อมเลี่ยงไม่ให้คนอื่นรู้ตัวได้ยาก ข้ารู้จักหมายตกปลาลับๆ อยู่แห่งหนึ่ง”
คนผู้นี้รอบคอบไม่เบา เย่เฉินคิดดูแล้วเห็นว่าจริง จึงเดินตามเจียงอวี่เจ๋อวกวนจนมาถึงป่าทึบรกร้างอันเงียบสงบ ต้นไม้แถบนี้ขึ้นหนาทึบยากที่ใครจะสังเกตเห็น
เย่เฉินนำเหยื่อวิญญาณที่ทำจากข้าววิญญาณมังกรออกมาเกี่ยวเข้ากับเบ็ดลึกลับ ก่อนจะเหวี่ยงคันเบ็ดลงไปในวังน้ำวนสีดำ นั่งรอปลาวิญญาณมังกรมาติดเบ็ด
เจียงอวี่เจ๋อก็ทำตามเย่เฉิน นวดปั้นข้าววิญญาณมังกรผสมเข้ากับเหยื่อวิญญาณสีแดงของตนเอง แล้วเหวี่ยงคันเบ็ดลงไปตกปลาเช่นกัน
เย่เฉินฉวยโอกาสนี้ซักถามที่มาและวิธีใช้ทองแดงโบราณกำเนิดพลังจากเจียงอวี่เจ๋อ เขารู้สึกตลอดเวลาว่าเจียงอวี่เจ๋อปิดบังอะไรบางอย่าง ไม่ยอมบอกความจริงทั้งหมด