เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 สมบัติพุ่งใส่หน้าหรือ?
“เศษซากสมบัติเสวียนเทียน!”
เจียงอวี่เจ๋อเห็นด้ามกระบี่สีม่วงก็พุ่งตัวออกไปไวปานสายฟ้า วกกลับไปแย่งชิงสมบัตินั้นทันที
ภาพตรงหน้าทำให้เย่เฉินใจกระตุก เจียงอวี่เจ๋อคนนี้มีเบื้องหลังอย่างไรกันแน่ ถึงกล้าไปแย่งเศษซากสมบัติเสวียนเทียน เศษซากสมบัติเสวียนเทียนคือสุดยอดสมบัติที่ยอดฝีมือขั้นสูงยุคโบราณใช้ไอวิญญาณฟ้าดินหลอมกลั่นขึ้นมา หากเทียบระดับพลังของคนในที่นี้ กลุ่มของพวกเขาเทียบใครไม่ได้เลย อยู่แค่ระดับกลางค่อนไปทางท้ายแถวเท่านั้น เขาไม่ได้ยินคำเตือนของคนจากสำนักกระบี่มหาสวรรค์หรืออย่างไร
สัตว์มารพวยพุ่งออกมาพร้อมกับไอมาร สถานการณ์สับสนวุ่นวายอย่างยิ่ง
การกระทำของเจียงอวี่เจ๋อทำให้มู่ชิงเสียรู้สึกว่าเขาวู่วามเกินไป หากเป็นคนทั่วไปพวกเขายังพอลงมือได้ แต่บางคนก็ไม่ใช่พวกที่ควรไปหาเรื่อง สำนักกระบี่มหาสวรรค์เป็นพวกผู้ฝึกกระบี่ ทำสิ่งใดล้วนเผด็จการ เอาแต่ใจตนเอง ขัดหูเพียงคำเดียวก็สู้กันจนตาย ยอดฝีมือขั้นแปรวิญญาณสายกระบี่ของสำนักนี้จัดเป็นหนึ่งไม่มีสองในมหาทวีปเทียนเสวียน แม้แต่มหาสำนักชั้นนำก็ยังไม่อยากตอแย
นี่ไม่เท่ากับเอาชีวิตพวกตนไปล้อเล่นหรือ หากโดนหางเลขไปด้วย คงมีแต่ตายสถานเดียว
มู่ชิงเสียเอ่ยขึ้น “การกระทำของเจียงอวี่เจ๋อจะทำให้คนของสำนักกระบี่มหาสวรรค์โมโหเอาได้ สำนักกระบี่อันดับหนึ่งของมหาทวีปเทียนเสวียน พวกเรามีเรื่องด้วยไม่ได้ ไปกันเถอะ”