เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 เมืองเฮยสือ
ชายร่างกำยำมีไอเลือดลมพลุ่งพล่านดั่งมังกร ทั้งที่ยังไม่ได้ลงมือ กลิ่นอายดุดันครอบงำทั่วทั้งลานจนผู้คนขวัญผวา
พลังวิญญาณไหลเวียนล้อมรอบร่าง ที่แท้ก็เป็นผู้บำเพ็ญขอบเขตสร้างรากฐานขั้นท้าย หลายคนมองไม่ออกว่าเขามีความเป็นมาอย่างไร และไม่เข้าใจว่าชายร่างกำยำคนนี้เกี่ยวข้องอะไรกับหญิงงามหยาดเยิ้มผู้นั้น
เย่เฉินมองไปยังชายร่างกำยำ พลันตาวาวด้วยความตกใจ พลังกายเนื้อของคนผู้นี้น่าจะเหนือกว่าตน หรืออาจทิ้งห่างไปไกลด้วยซ้ำ ไม่เพียงฝึกกาย ตบะยังบรรลุถึงขอบเขตสร้างรากฐานขั้นท้าย แม้รูปร่างจะสูงใหญ่กำยำ แต่ดูจากวัยแล้วอายุคงแค่ราวๆ ยี่สิบปีเท่านั้น
พอได้ก้าวเท้าออกจากบ้าน ถึงได้รู้ว่าไม่อาจดูเบายอดฝีมือใต้หล้า คนที่มาร่วมศึกทำเนียบมังกรซุ่มและทำเนียบมังกรแท้ได้ ย่อมเป็นยอดคนชั้นแนวหน้าทั้งสิ้น คนที่อยู่ในที่นี้ลากใครออกมาสักคนก็ล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์ของแต่ละสำนัก
ชายร่างกำยำตวาดลั่น “ไอ้ชาติหมา ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าจะเป็นสำนักไท่ซ่างลืมรักอะไร วันนี้ข้าจะอัดเจ้าให้ฟันร่วงหมดปาก คอยดูเถอะ”
เซียวอี้เฉินได้ยินก็ยังมีท่าทีสุขุมเยือกเย็น ทว่าสายตากลับกวาดมองไปตามร่างของแม่นางผู้นั้น หลิ่วชิงเหยียนที่อยู่ข้างกายมีสีหน้าหม่นหมอง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่การที่คนรักของตนกลับก่อเรื่องใหญ่โตเพื่อผู้หญิงอีกคนเช่นนี้ ทำให้สายตาหลายคู่ที่มองมาแฝงไปด้วยความดูแคลนและเหยียดหยาม