เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ผู้บำเพ็ญอสูรขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด
เปรี้ยง! ครืนนน!
สิ้นเสียงฟ้าคำรามลั่น น้ำทิพย์สีทองก็โปรยปรายลงมาในชั่วพริบตา ชั่วพริบตาเดียวก็กลายเป็นห่าฝนกระหน่ำ เรือสินค้าลอยอยู่ใต้เมฆาปราณ หยาดฝนน้ำทิพย์นับไม่ถ้วนจึงตกลงมาใส่เรือทันที
“ฮ่าๆ เข้ามาให้หมด!”
ซือคงอวิ๋นดีใจยกใหญ่ ภาพวาดเจียงซานดั่งหลุมดำกลืนกิน สูบเอาน้ำทิพย์เทียนหัวผืนใหญ่เข้าไปในศาสตราวิเศษ
น้ำทิพย์เทียนหัวนี้ไร้ร่องรอยทิศทาง จะก่อตัวขึ้นเมื่อใดล้วนขึ้นอยู่กับวาสนาทั้งสิ้น
เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นต่างงัดอิทธิฤทธิ์ออกมา ใช้ศาสตราเวทของตนคอยเก็บกวาด
“ฮ่าๆๆ เข้ามาให้หมด!” ชายหนุ่มพ่อค้าเร่โยนน้ำเต้าเหล้าออกไป น้ำเต้าขยายใหญ่โตจนเท่าเนินเขาลูกย่อมๆ ปากน้ำเต้าสูบน้ำทิพย์อย่างบ้าคลั่งราวกับวาฬกลืนน้ำ ทำเอาคนอื่นแย่งไม่ทันเลยสักนิด ทว่าคนผู้นี้มีอิทธิฤทธิ์ไม่ธรรมดา คนอื่นทำได้เพียงแค้นใจจนต้องล่าถอยหลบไปจากแถบนี้
“มู่เอ๋อร์ วาสนายากจะพบพาน รีบลงมือเร็วเข้า ข้าจะไปอีกฝั่ง!” นักพรตเฒ่าร่างผอมข้างกายหลินมู่ปรายตามองนักพรตหนุ่มพ่อค้าเร่อย่างระแวง ก่อนจะเบี่ยงตัวหนีไปแย่งชิงอีกทาง หลินมู่พยักหน้าแล้วเร่งพลังสมบัติโบราณถังตวงทองคำเพื่อกักเก็บอย่างสุดกำลัง
‘นักพรตคนนี้มีระดับบำเพ็ญเท่าใดกันแน่!’