เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ศิษย์น้อง ข้าอยากลองพนันสักตั้ง
เย่เฉินมองหรูอี้หยกในมือหลี่เยียนหรานอย่างตกใจ ดูท่าสมบัติโบราณจากถ้ำผู้บำเพ็ญเพียรโบราณแห่งนั้น พลังฝีมือคงไม่ด้อยไปกว่าสมบัติโบราณของแดนเซียนไท่ซวีเลย ฐานะของผู้บำเพ็ญเพียรโบราณผู้นั้นในสำนักไท่ซวีก็คงไม่ธรรมดาเช่นกัน เขาอดนึกถึงภาพหญิงงามโบราณภาพนั้นขึ้นมาไม่ได้ ภาพโบราณนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ หากค่ายกลสะกดข่มกันได้ เขาก็เริ่มมีความคิดบางอย่าง แต่ลองให้มั่วไฉ่อวิ๋นใช้ยันต์สมบัติดูก่อนค่อยว่ากัน
คิดได้ดังนั้น เขาก็สะบัดยันต์ออกมาเป็นปึก ซัดออกไปราวกับไม่ต้องเสียเงินซื้อ
ทั้งยันต์ทวนทอง ยันต์ลูกเห็บ ยันต์เพลิงระเบิด ต่างซัดกระหน่ำใส่ห้วงมิติกระดานหมากจนมิติสั่นสะเทือนไหวระริก
“ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่กฎมิติ แต่เป็นวิชาลวงตาจากค่ายกลสะกดที่ผสานเข้ากับค่ายกล!”
หลังกระหน่ำโจมตีไประลอกหนึ่ง ตาของเย่เฉินก็เบิกกว้างขึ้น ตอนแรกเขานึกว่าเป็นสมบัติโบราณสายมิติ ตอนนี้มั่นใจแล้วว่าไม่ใช่สมบัติโบราณสายมิติ และไม่ใช่ว่าจะทำลายไม่ได้ มิน่าล่ะมั่วไฉ่อวิ๋นถึงให้พวกตนโจมตีห้วงมิติกระดานหมากเพื่อผลาญพลังของฉินฝานที่คุมสมบัติโบราณอยู่
“บัดซบ ค่ายกลสะกดข่มกันเอง ฝานเอ๋อร์ ฮั่นเอ๋อร์ ทนไว้!”