เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 เดี๋ยวนะ พวกเราเป็นสำนักมารไม่ใช่หรือ?!
หลังจากจ่ายศิลาวิญญาณแล้ว เย่เฉินก็รับป้ายเดิมพันมา
เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าสำนักเมฆาครามคราวนี้อาจไม่ถึงกับถูกทำลายล้าง เพราะตามหลักแล้ว พวกผู้บริหารระดับสูงของสำนักเมฆาครามน่าจะได้ยินข่าวลมพัดลมเพมานานแล้ว ทว่าคนพวกนี้กลับไม่หนีเอาตัวรอด ซ้ำยังปักหลักเฝ้าสำนักแน่นหนา เรื่องนี้มันน่าคิดจริงๆ
ไม่นานนัก หลิงหลงเซียนจื่อก็นำกระจกวารีสองบานออกมาตั้งไว้บนเวทียกสูง บานหนึ่งฉายภาพหน้าประตูสำนักสุริยันเร้นล้ำ อีกบานฉายภาพบริเวณประตูสำนักเมฆาคราม กระจกเวหานี้วิเศษเหลือเกิน ราวกับพาคนไปยืนอยู่ตรงหน้าจริงๆ ฝีไม้ลายมือของสำนักไท่ซ่างว่างฉิงช่างน่าทึ่งยิ่งนัก
ครึ่งวันต่อมา ภายในหอเมี่ยวอินก็คึกคักเป็นไฟ ผู้บำเพ็ญเพียรบางคนมั่นอกมั่นใจคิดว่าตัวเองต้องได้ศิลาวิญญาณแน่ๆ ถึงขั้นมือไม้อยู่ไม่สุข ลูบคลำลวนลามผู้บำเพ็ญเพียรหญิงข้างกาย
ตูม!
จู่ๆ เสียงระเบิดดังกึกก้องจนแก้วหูแทบแตก เรือเหาะหัวกะโหลกนับร้อยลำตั้งมหาปืนใหญ่วิญญาณมาร ค่ายกลของตลาดการค้าเมฆาครามกลับบางราวกับกระดาษ ทำเอาทุกคนสะดุ้งตื่น ค่ายกลตลาดการค้าเมฆาครามแหลกสลายไปแล้ว