เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 สำนักหญิงชั่ว
“หา?”
เย่เฉินตกตะลึง นี่มันวิชาฝีมือระดับไหนกัน
ยอดผู้บำเพ็ญเพียรขั้นฮว่าเสินถึงกับหลอมสกัดยกแดนพิศวงไท่ซวีหายวับไปทั้งแดน ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
“นึกไม่ถึงเลยว่าเจ็ดสำนักใหญ่จะเหนื่อยกายเหนื่อยใจเปล่า สุดท้ายกลับโดนยอดผู้บำเพ็ญเพียรชุบมือเปิบไปเฉย แดนพิศวงไท่ซวีมีสมุนไพรวิญญาณโบราณนับไม่ถ้วน แถมยังเป็นพันธุ์หายากทั้งนั้น คราวนี้เจ็ดสำนักใหญ่เสียทั้งขึ้นทั้งล่องจริงๆ”
“นั่นสิ ใครจะไม่คิดแบบนั้น กำลังคนระดับหัวกะทิของแต่ละสำนักล้มตายไปตั้งเท่าไร ซ้ำร้ายปีศาจยังหนีรอดไปได้อีก ตอนนี้แต่ละสำนักเลยอยู่กันอย่างอกสั่นขวัญแขวน ไม่รู้ว่าวันไหนปีศาจจะกลับมาล้างแค้น”
เย่เฉินเห็นด้วยอย่างยิ่ง ทางที่ดีควรรีบเพิ่มพูนระดับบำเพ็ญเพียรให้ไว แต่ช่วงนี้อยู่ในสำนักก็ยังถือว่าปลอดภัยอยู่
“จริงด้วย ศิษย์พี่ ท่านพอจะมีลู่ทางหาบัวเจ็ดใบไหม”
ไป๋จินเฉวียนก้มมองเม็ดยาบนแผงของเย่เฉิน พลางยิ้มออกมา “บัวเจ็ดใบมีแค่ในแดนพิศวงไท่ซวีเท่านั้น แต่ถ้าเจ้าอยากได้จริงๆ ก็ใช่ว่าจะหมดหนทาง ลองไปตลาดมืดดูสิ”
“รบกวนศิษย์พี่ช่วยชี้แนะด้วย” เย่เฉินโยนศิลาวิญญาณระดับต่ำออกไปก้อนหนึ่ง ไป๋จินเฉวียนเก็บศิลาวิญญาณไปอย่างแนบเนียนแล้วพูดขึ้น “สำนักเมฆาครามว่าตามตรงก็ถูกควบคุมโดยบรรดาตระกูลผู้บำเพ็ญเพียร ของบางอย่างที่ไม่สะดวกเปิดเผย ก็มักจะเอาไปปล่อยที่ตลาดมืด ขอแค่มีศิลาวิญญาณถึง ย่อมหาซื้อได้ไม่ยาก”