เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 หมอกโลหิตลี้ลับ
แย่แล้ว พวกนั้นกำลังจะเข้ามา
ดวงจะซวยอะไรขนาดนี้ วิมานเซียนไท่ซวีออกจะกว้างใหญ่ ดันมาเจอศิษย์สายตรงของเจ็ดสำนักใหญ่อีกจนได้
ถ้าโดนต้อนจนมุมในนี้คงไม่รอดแน่ หากมุดหนีเข้ามิติดินดำ แล้วแหวนลึกลับเกิดถูกจับได้ขึ้นมา เส้นทางเซียนคงขาดสะบั้นลงตรงนี้ พอนึกถึงตรงนี้ เย่เฉินก็หยิบยันต์ออกมาปึกหนึ่ง แล้วกระตุ้นพลังขว้างใส่หน้าประตูทันที!
ยันต์เมฆาเพลิง ยันต์เหมันต์ระเบิด ยันต์หอกทองคำระเบิดเสียงดังสนั่นขึ้นพร้อมกัน ศิษย์สำนักมารสองคนตรงประตูตกใจหน้าถอดสี พวกเขาไม่นึกว่ายังมีคนอยู่ในห้อง พอไม่ได้ตั้งตัว แม้เกราะคุ้มกายของอาวุธเวทจะกางออก แต่ก็ยังโดนแรงระเบิดซัดจนลอยกระเด็นออกไป
โอกาสมีแค่ครั้งเดียว เย่เฉินโคจรพลังแก่นแท้ แปลงกายเป็นเงาเลือนรางพุ่งหนี ค่ายกลห้ามเหาะเหินสะกดได้แค่พลังวิญญาณ แต่ไม่มีผลอะไรกับพลังแก่นแท้เลย เย่เฉินกระโดดทะยานตัวเพียงไม่กี่ครั้ง ก็เหยียบหลังคากระโดดข้ามกำแพงเผ่นหนีไปไกล
“ใจกล้านักนะ รนหาที่ตาย!”
“ไอ้เด็กนั่นดูเหมือนจะเป็นศิษย์สำนักเมฆาคราม มันใช้วิชาลับอะไรกัน ทำไมถึงเร็วขนาดนั้น แถมยังไม่โดนค่ายกลห้ามเหาะเหินจำกัดพลังอีก!”
ทั้งสองคนซัดอาวุธเวทลอยขึ้นไปได้แค่สามจั้งก็ควบคุมไม่ได้แล้ว จึงไม่มีทางไล่ตามเย่เฉินทันเลย