เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 นี่ไม่ใช่การรังแกคนซื่อหรอกหรือ?
“เสี่ยวหู่” วังหลินโจวยกมุมปากขึ้น
“ขอรับ นายท่าน” ฮูเหยียนหู่ประสานมือ อีกวินาทีต่อมาก็พุ่งเข้าใส่เย่เฉินราวกับเสือร้าย สองหมัดซัดออกไปดั่งมังกรผงาดจากทะเล เจ้าหมอนี่ถูกเลือกมาได้ย่อมมีจุดเด่นเหนือคนอื่น ยามนี้พอทะลวงสู่ขั้นฝึกปราณระดับสามแล้ว เรี่ยวแรงก็ยิ่งพุ่งพรวด เย่เฉินไม่นึกเลยว่าศิษย์ฝ่ายในคนนี้จะกร่างถึงเพียงนี้
เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่งเพื่อหลบหมัด ฮูเหยียนหู่ตามประชิดตัว กระโดดขึ้นแล้วฟาดฝ่ามือลงมาตามน้ำ
ยิ่งเย่เฉินทำตัวหยิ่งผยอง ฮูเหยียนหู่ก็ยิ่งรังเกียจ ลงมือคราวนี้จึงใช้ท่าไม้ตายกะเอาชีวิตทันที
สมัยอยู่แดนมนุษย์ เขาเป็นถึงลูกแม่ทัพใหญ่ มีพละกำลังมหาศาลมาแต่กำเนิด เพียงแต่พอมาถึงสำนักเซียนจึงเพิ่งรู้ว่ามีแต่พวกอัจฉริยะเต็มไปหมด จึงต้องก้มหน้าก้มตาใช้ชีวิตอย่างเจียมตัว ทว่าเขารู้มาตั้งแต่เด็กว่า การหาที่พึ่งให้ถูกคนคือเรื่องสำคัญที่สุด ต้องเอาชนะเย่เฉินให้ได้เพื่อแสดงคุณค่าของตัวเอง
ช่วงนี้ฮูเหยียนหู่มีฝีมือรุดหน้าอย่างก้าวกระโดด วังหลินโจวยืนมองอยู่ข้างๆ อย่างนึกสนุก เห็นทั้งสองคนปะทะกันแล้วเย่เฉินไม่ได้เพลี่ยงพล้ำ เจ้าเย่เฉินคนนี้มีคุณสมบัติพอจะเป็นทหารเต๋าของตนได้จริงๆ
เย่เฉินเอาแต่ยอมถอยให้ ฮูเหยียนหู่กลับยิ่งรุกไล่ นึกว่าเขากลัวจริงๆ หรืออย่างไร