เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68 อยากแข่งนัก งั้นก็แข่งไปด้วยกันเลย
หิมะเหมันต์โปรยปรายทั่วฟ้า สรรพสิ่งต่างหลับใหลซ่อนตัว
เวลาผ่านไปดั่งสายน้ำ เงียบสงบไร้สุ้มเสียง
ทุกวันเย่เฉินจะเหยียบย่ำหิมะไปตีทองแดงบริสุทธิ์ หาผลึกวิญญาณเล็กๆ น้อยๆ
ยามว่างก็แวะดูต้นข้าวว่าโตถึงไหนแล้ว เวลาที่เหลือนอกนั้นทุ่มให้กับการฝึกบำเพ็ญทั้งหมด ผ่านไปสองเดือนไวเหมือนโกหก
ภายในกระท่อมไม้ พลังวิญญาณรอบตัวเย่เฉินพลุ่งพล่านขึ้นมาสายหนึ่ง
ในที่สุดก็ทะลวงสู่ขั้นกลั่นลมปราณระดับสองได้สำเร็จ ไอวิญญาณชำระล้างกระดูกและเส้นเอ็นทั่วร่าง โคจรครบหนึ่งรอบใหญ่แล้วไหลกลับคืนสู่จุดตันเถียน
เย่เฉินลืมตาขึ้น แววตามีรอยยินดีผุดขึ้นมา พลังวิญญาณของขั้นกลั่นลมปราณระดับสองหนาแน่นกว่าระดับหนึ่งถึงสามเท่า
หากไม่ได้เคล็ดทองคำหยกช่วยขยายเส้นลมปราณและเร่งความเร็วในการดูดซับไอวิญญาณ อย่างน้อยต้องใช้เวลาถึงสองปีเขากว่าจะแตะระดับสองได้
นี่ขนาดยังต้องใช้ทรัพยากรตั้งมากมายเข้าช่วย เย่เฉินโคจรเคล็ดซ่อนวิญญาณเพื่อกดพลังให้อยู่แค่ขั้นกลั่นลมปราณระดับหนึ่ง จากนั้นยกมือร่ายวิชาฝนวิญญาณน้อย เมฆวิญญาณขนาดหนึ่งจั้งรวมตัวขึ้น ละอองหมอกอบอวลไปทั่วห้องก่อนจะสลายไปในชั่วครู่