เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 คอขวดขอบเขตเซียนเทียน
ไป๋หลี่ชวนคิดดูก็จริง ผลไม้นี่ไม่รู้ที่มาที่ไป หากเผลอกินเข้าไปแล้วมีพิษจะทำอย่างไร
เขาจึงไม่ได้ส่งเสียงห้าม ถึงอย่างไรผลไม้แถวนี้ก็มีเยอะแยะ อีกทั้งข้างหน้ายังต้องให้พวกนั้นช่วยเดินสำรวจทางอยู่ดี
ศิษย์สำนักเซียนคนอื่นได้ยินเช่นนั้นก็พากันเงียบกริบ ไม่พูดอะไร
เย่เฉินกับจินเหวินอู่เดินมาข้างต้นไม้ต้นหนึ่ง พอชะโงกหน้าเข้าไปดม กลิ่นหอมของผลไม้ก็ยิ่งเข้มข้นเตะจมูก
ผลของมันคล้ายหยกสีแดงชาด แต่พอเขาเห็นว่าไป๋หลี่ชวนไม่สนใจไต่ถามอะไร หลังจากเด็ดมาลูกหนึ่ง ก็ได้แต่ถือไว้ในมือแล้วมองดูอย่างละเอียด ไม่กล้ากินก่อน ทว่าจินเหวินอู่กลับยัดเข้าปากทีละลูกหน้าตาเฉย “หวาน อร่อยมาก อร่อยจริง ๆ...”
จินเหวินอู่ซัดรวดเดียวสามลูก น้ำผลไม้เยิ้มเต็มปาก “พี่เย่กินสิ ข้าไม่เคยกินผลไม้ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย”
'อร่อยขนาดนั้นเชียวหรือ'
พอเห็นว่าจินเหวินอู่ไม่เป็นอะไร เขาก็กัดไปคำหนึ่ง ปรากฏว่าทั้งหวานทั้งหอมฟุ้งไปทั่ว เนื้อผลไม้ราวกับสุราทิพย์ไหลลงคอ แถมยังมีพลังปราณบริสุทธิ์อันคุ้นเคยแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เขาจึงรู้ได้ทันทีว่านี่เป็นของดี
เขาก็เลยกวาดกินเข้าไปสามลูกรวดตรงนั้นทันที เพราะหลายวันมานี้เขาก็หิวจนแทบทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน