เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 เจ้าเชื่อจริงหรือ?
“พวกเราเข้าใจแล้ว!”
ชายชราโบกมือพูดว่า “ได้เวลาพอดี พวกเจ้าไปช่วยตีเมือง ส่วนจ้าวถ่งปล่อยให้ข้าจัดการเอง”
“น้อมรับคำสั่งผู้อาวุโส”
ทุกคนประสานมือคารวะพร้อมกัน คนพวกนี้ตัวเบาเหมือนนกนางแอ่นกันทุกคน เพียงครู่เดียวก็ปีนขึ้นไปเข่นฆ่าบนกำแพงเมือง ทำเอาทหารเฝ้าหอรบปั่นป่วนวุ่นวาย
“ไอ้หมาแก่ ทนไม่ไหวแล้วล่ะสิ กองกำลังทะลวงค่าย บุกขึ้นไป!” จ้าวถ่งโบกมือ วินาทีต่อมามีทหารสวมเกราะเหล็กถือหน้าไม้อานุภาพสูงกลุ่มใหญ่ทะลักออกมาจากใต้กำแพงเมือง ต่อผู้ฝึกยุทธ์ในยุทธภพอะไรกัน พอเจออาวุธหนักขนาดนี้เข้าไปก็ถูกยิงพรุนเป็นรังผึ้งเหมือนกันหมด!
ทว่าพอมีผู้ฝึกยุทธ์พวกนี้มาช่วย ก็ทำให้พวกโจรปีนขึ้นไปบนกำแพงเมืองได้ไม่น้อย สถานการณ์ชักไม่ค่อยดีแล้ว
ส่วนข้างล่างนั้นพวกเย่เฉินยิ่งลำบากหนัก ไม่รู้ว่ามียอดฝีมือเชิงยุทธ์โผล่มาจากไหนคนหนึ่ง
หลี่กว่างถูกเขาตามพัวพันจนตกอยู่ในอันตรายรอบด้าน คนผู้นั้นถือกรงเล็บเหล็กดำคู่หนึ่ง ทะยานขึ้นกลางเวหา วิชาตัวเบายอดเยี่ยมยิ่งนัก
ไล่ต้อนจนหลี่กว่างต้องถอยร่นติดๆ กัน ตามตัวมีรอยกรงเล็บลึกเพิ่มขึ้นมาหลายแผลแล้ว