เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 บังคับซื้อบังคับขาย
ไม่ต้องขึ้นเตียงหรือ
เด็กสาวแทบไม่อยากเชื่อ นางค้อมตัวขอบคุณอย่างเกรงใจ “ขอบคุณพี่ชาย ท่านเป็นคนดีจริงๆ”
“เดี๋ยวก่อน เจ้าหยุดก่อน” เย่เฉินร้องเรียกเด็กสาวไว้ ไม่ต้องขึ้นเตียง แต่ให้ช่วยตะโกนเรียกลูกค้าสักสองสามคำคงไม่มีปัญหาอะไรกระมัง
ร่างของเด็กสาวพลันแข็งทื่อ นางค่อยๆ หันกลับมา สุดท้ายก็ยังต้องขึ้นเตียงอยู่ดีใช่ไหม
“เจ้าช่วยข้าตะโกนเรียกลูกค้าสักสองสามประโยค ข้ามีปลาแมนดารินจะขายตัวหนึ่ง เจ้าร้องตามที่ข้าบอก แล้วพวกเราก็ไม่มีใครติดค้างใคร”
แค่ช่วยตะโกนร้องขาย ง่ายแค่นี้เองหรือ ตอนแรกนางไม่ได้มองไหดินเผา พอได้ยินจึงก้มลงดู ปลาแมนดารินตัวเป็นๆ นอนนิ่งอยู่ข้างใน นางไม่เคยเห็นปลาแบบนี้มาก่อน รู้สึกเพียงว่างดงามมากเหลือเกิน
“งั้นข้าจะลองดู”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วบอกนางว่าจะต้องร้องอย่างไร
พอจำได้แล้ว เด็กสาวจึงหันไปตะโกนบอกฝูงคนที่เดินผ่านไปมาบนถนน