ตอนที่ 427 ผมเรียกว่าแข็งแกร่ง ไม่รู้ก็อย่าพูดมั่ว

ตอนที่ 427 ผมเรียกว่าแข็งแกร่ง ไม่รู้ก็อย่าพูดมั่ว

สิ้นเสียง ลำแสงสีทองขุมหนึ่งที่หอบเอากลิ่นอายแห่งการทำลายล้างก็พุ่งทะลุชั้นหินหนาร้อยเมตรอย่างป่าเถื่อน ก่อนจะกระแทกลงกลางโถงเตาหลอมเสียงดังสนั่น

คลื่นกระแทกอันน่ากลัวกวาดล้างไปรอบทิศทางโดยมีจุดตกกระทบเป็นศูนย์กลาง ทหารยามเผ่าหินดำหลายสิบคนที่เฝ้ายามอยู่ไม่ทันได้ตอบสนอง

พวกเขาก็ถูกซัดกระเด็นไปติดผนังหินราวกับยุงที่โดนไม้ตีแมลงวันฟาด ร่างแหลกเหลวเป็นโคลนในพริบตา

ฝุ่นควันจางหายไป

ผู้คุมที่กำลังจะลงมือทำร้ายคนเมื่อครู่ ตอนนี้กลับถูกมือใหญ่ที่ราวกับคีมเหล็กบีบคอแน่นและหิ้วร่างลอยอยู่กลางอากาศ