ตอนที่ 392 เว่ยหวังเหรินและกุ่ยซินเหนียง

ตอนที่ 392 เว่ยหวังเหรินและกุ่ยซินเหนียง

ลู่เซิ่งเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ สัมผัสถึงสภาพแวดล้อมรอบตัว เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าในความว่างเปล่าที่ไร้ผู้คนรอบด้าน

มีร่างอันอ่อนโยนกำลังคอยปกป้องเขาอยู่อย่างเงียบ ๆ

นั่นคือเตียจี

เตียจีในตอนนี้เร้นกายอยู่ในความว่างเปล่า แต่จู่ ๆ เธอก็สัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนแรงที่จ้องมองมา ราวกับจะหลอมละลายร่างของเธอทั้งคน

จากนั้น เตียจีก็เห็นลู่เซิ่งมองทะลุความว่างเปล่ามาที่เธอ ปากก็พึมพำกับตัวเอง

“เตียจี เย่หั่ว แล้วก็ปีศาจเสน่หาตนนั้น...”

“พวกเธอในตอนนี้ช่างเป็นแก้วตาดวงใจของฉันจริง ๆ!”

ร่างอรชรของเตียจีที่อยู่ในความว่างเปล่าสั่นสะท้านอย่างแรง

แม้เธอจะเป็นถึงผู้ปกครองวิญญาณแห่งความตาย แต่ตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะแก้มแดงระเรื่อ หุบขาทั้งสองข้างเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ หัวใจเต้นโครมครามราวกับลูกกวาง