กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 160 กินรวบคว้าหมด
“พ่อคะ!”
เสียงของเด็กสาวช่างไพเราะน่าฟัง ทว่าเนื้อหาในคำพูดกลับทำเอาผู้คนในห้องตกตะลึงจนแทบทำตัวไม่ถูก
โดยเฉพาะเติ้งเจี้ยนซิน ในตอนนี้ใบหน้าแก่ชราของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หลานสาวของเขา...หลานสาวแท้ ๆ ที่ตอนเด็ก ๆ เขาประคบประหงมอย่างทะนุถนอมราวกับไข่ในหิน...ทำไมถึงเรียกชายหนุ่มที่เพิ่งพบหน้ากันครั้งแรกว่าพ่อล่ะ?
“ชิง...ชิงเหยียน...หลาน...”
เสียงของเติ้งเจี้ยนซินแหบพร่า น้ำเสียงเจือด้วยความขัดเขิน เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
ทว่าการเข้าใกล้ของเขากลับทำให้เด็กสาวเกิดความระแวง
“คุณปู่ คุณ...คุณเป็นใครคะ? เราเคยรู้จักกันเหรอคะ?”